https://sputnik.af/20261006/تکمیل-جاده-خامه-ترانزیتی-واخان-و-امیدواری-به-توسعه-تجارت-افغانستان-با-چین-26044750.html
تکمیل جاده خامه ترانزیتی واخان و امیدواری به توسعه تجارت افغانستان با چین
تکمیل جاده خامه ترانزیتی واخان و امیدواری به توسعه تجارت افغانستان با چین
اسپوتنیک افغانستان
جاده ترانزیتی واخان، مسیری به طول ۱۲۱ کیلومتر است که از مرز بروغیل در ولسوالی واخان ولایت بدخشان آغاز شده و با عبور از دره واخجیر در منطقه پامیر، به نقطه صفری... 06.10.2026, اسپوتنیک افغانستان
2026-10-06T17:25+0430
2026-10-06T17:25+0430
2026-10-06T17:25+0430
افغانستان
تحلیل و مقالات
اقتصادی
https://cdn1.img.sputnik.af/img/07ea/0a/06/26043203_0:644:960:1184_1920x0_80_0_0_c8213f10579cb539798f403ec304017f.jpg
این جاده که افغانستان را از طریق زمینی به چین متصل می‌سازد، در تاریخ ۱۲ میزان ۱۴۰۵ (۴ اکتوبر ۲۰۲۶) به‌طور رسمی به بهره‌برداری سپرده شد. این پروژه، نخستین مسیر ترانزیتی زمینی مستقیم میان افغانستان و چین به شمار می‌رود و گامی مهم در جهت گسترش ارتباطات اقتصادی و ترانزیتی منطقه محسوب می‌شود.جاده واخان در دو فاز ساخته شده است. فاز اول این پروژه که حدود ۷۱ کیلومتر طول دارد، از منطقه "بزای گنبد" آغاز و به مرز چین می‌رسد. عرض این جاده حدود ۸ متر است و فاز اول آن با هزینه‌ای بالغ بر ۱۴۳ میلیون افغانی ساخته شده است. در مجموع، هزینه ساخت کل مسیر ۱۲۱ کیلومتری، ۳۶۵ میلیون افغانی (معادل حدود ۵.۵ میلیون دالر امریکایی) گزارش شده است که از منابع داخلی تأمین شده است.در جریان اجرای این پروژه، چهار پل بزرگ، ۶۶ پلچک و حدود سه هزار و ۱۰۰ متر دیوار استنادی ساخته شده است. عرض جاده بین ۷ تا ۱۰ متر است و جنس آن شنی (جغلی) اعلام شده است.انتظار می‌رود جاده ترانزیتی واخان چالش‌های رفت‌وآمد باشندگان واخان و پامیر را تا حد زیادی کاهش دهد. باشندگان بخش‌های مختلف بدخشان، به‌ویژه واخان از گشایش این جاده استقبال کرده و خواستار قیرریزی آن شده‌اند.مقامات افغانستان، این جاده را دارای اهمیت "تاریخی، استراتژیک و اقتصادی" توصیف کرده‌اند. از منظر اقتصادی، این مسیر می‌تواند زمان و هزینه انتقال کالا میان افغانستان و چین را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد و زمینه‌ساز گسترش تجارت، ترانزیت و روابط اقتصادی میان دو کشور و دیگر کشورهای منطقه شود.همچنین، با توجه به محدودیت‌های تجاری افغانستان با پاکستان، این مسیر می‌تواند به‌عنوان یک راه بدیل ترانزیتی، وابستگی افغانستان به مسیرهای سنتی را کاهش دهد.با وجود اهمیت راهبردی، تبدیل واخان به یک دهلیز فعال بین‌المللی با چالش‌هایی همراه است. یکی از موانع اصلی، لزوم تکمیل زیرساخت‌های گمرکی، لوژستیکی و امنیتی در دو سوی مرز است.شرایط سخت جغرافیایی و اقلیمی منطقه واخان نیز از دیگر چالش‌های پیش‌رو است. دمای بسیار پایین و کمبود اکسیجن در ارتفاعات این منطقه، کار ساخت‌وساز را دشوار کرده است. با این حال، فعال شدن شبکه‌های مخابراتی، توزیع تذکره، ارائه خدمات صحی و ساخت مکاتب از جمله اقداماتی است که در کنار احداث جاده، برای بهبود وضعیت ساکنان واخان در نظر گرفته شده است.جاده خامه ترانزیتی واخان، پروژه‌ای است که با هدف اتصال زمینی افغانستان به چین و ایجاد مسیری نو برای تجارت و ترانزیت منطقه‌ای به بهره‌برداری رسیده است. این مسیر ۱۲۱ کیلومتری، از مرز بروغیل تا نقطه صفری امتداد یافته و نشان‌دهنده اراده سیاسی برای تقویت همکاری‌های اقتصادی میان کابل و پکن است. با این حال، بهره‌برداری کامل از ظرفیت‌های این دهلیز، به تکمیل زیرساخت‌ها، تأمین امنیت پایدار و همکاری مستمر میان افغانستان، چین و دیگر کشورهای منطقه وابسته خواهد بود.
https://sputnik.af/20261004/26012082.html
https://sputnik.af/20231016/اهمیت-گذشتن-پروژه-یک-کمربند-یک-جاده-از-دهلیز-واخان-برای-اقتصاد-افغانستان-16263141.html
اسپوتنیک افغانستان
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
اسپوتنیک افغانستان
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
خبرها
da_DA
اسپوتنیک افغانستان
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
اسپوتنیک افغانستان
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
افغانستان, تحلیل و مقالات, اقتصادی
افغانستان, تحلیل و مقالات, اقتصادی
تکمیل جاده خامه ترانزیتی واخان و امیدواری به توسعه تجارت افغانستان با چین
جاده ترانزیتی واخان، مسیری به طول ۱۲۱ کیلومتر است که از مرز بروغیل در ولسوالی واخان ولایت بدخشان آغاز شده و با عبور از دره واخجیر در منطقه پامیر، به نقطه صفری در مرز چین امتداد می‌یابد.
این جاده که افغانستان را از طریق زمینی به چین متصل می‌سازد، در تاریخ ۱۲ میزان ۱۴۰۵ (۴ اکتوبر ۲۰۲۶) به‌طور رسمی به بهره‌برداری سپرده شد. این پروژه، نخستین مسیر ترانزیتی زمینی مستقیم میان افغانستان و چین به شمار می‌رود و گامی مهم در جهت گسترش ارتباطات اقتصادی و ترانزیتی منطقه محسوب می‌شود.
جاده واخان در دو فاز ساخته شده است. فاز اول این پروژه که حدود ۷۱ کیلومتر طول دارد، از منطقه "بزای گنبد" آغاز و به مرز چین می‌رسد. عرض این جاده حدود ۸ متر است و فاز اول آن با هزینه‌ای بالغ بر ۱۴۳ میلیون افغانی ساخته شده است. در مجموع، هزینه ساخت کل مسیر ۱۲۱ کیلومتری، ۳۶۵ میلیون افغانی (معادل حدود ۵.۵ میلیون دالر امریکایی) گزارش شده است که از منابع داخلی تأمین شده است.
در جریان اجرای این پروژه، چهار پل بزرگ، ۶۶ پلچک و حدود سه هزار و ۱۰۰ متر دیوار استنادی ساخته شده است. عرض جاده بین ۷ تا ۱۰ متر است و جنس آن شنی (جغلی) اعلام شده است.
انتظار می‌رود جاده ترانزیتی واخان چالش‌های رفت‌وآمد باشندگان واخان و پامیر را تا حد زیادی کاهش دهد. باشندگان بخش‌های مختلف بدخشان، به‌ویژه واخان از گشایش این جاده استقبال کرده و خواستار قیرریزی آن شده‌اند.
مقامات افغانستان، این جاده را دارای اهمیت "تاریخی، استراتژیک و اقتصادی" توصیف کرده‌اند. از منظر اقتصادی، این مسیر می‌تواند زمان و هزینه انتقال کالا میان افغانستان و چین را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد و زمینه‌ساز گسترش تجارت، ترانزیت و روابط اقتصادی میان دو کشور و دیگر کشورهای منطقه شود.
همچنین، با توجه به محدودیت‌های تجاری افغانستان با پاکستان، این مسیر می‌تواند به‌عنوان یک راه بدیل ترانزیتی، وابستگی افغانستان به مسیرهای سنتی را کاهش دهد.
با وجود اهمیت راهبردی، تبدیل واخان به یک دهلیز فعال بین‌المللی با چالش‌هایی همراه است. یکی از موانع اصلی، لزوم تکمیل زیرساخت‌های گمرکی، لوژستیکی و امنیتی در دو سوی مرز است.
شرایط سخت جغرافیایی و اقلیمی منطقه واخان نیز از دیگر چالش‌های پیش‌رو است. دمای بسیار پایین و کمبود اکسیجن در ارتفاعات این منطقه، کار ساخت‌وساز را دشوار کرده است. با این حال، فعال شدن شبکه‌های مخابراتی، توزیع تذکره، ارائه خدمات صحی و ساخت مکاتب از جمله اقداماتی است که در کنار احداث جاده، برای بهبود وضعیت ساکنان واخان در نظر گرفته شده است.
جاده خامه ترانزیتی واخان، پروژه‌ای است که با هدف اتصال زمینی افغانستان به چین و ایجاد مسیری نو برای تجارت و ترانزیت منطقه‌ای به بهره‌برداری رسیده است. این مسیر ۱۲۱ کیلومتری، از مرز بروغیل تا نقطه صفری امتداد یافته و نشان‌دهنده اراده سیاسی برای تقویت همکاری‌های اقتصادی میان کابل و پکن است. با این حال، بهره‌برداری کامل از ظرفیت‌های این دهلیز، به تکمیل زیرساخت‌ها، تأمین امنیت پایدار و همکاری مستمر میان افغانستان، چین و دیگر کشورهای منطقه وابسته خواهد بود.
