https://sputnik.af/20261001/نگاهی-بر-دشوارشدن-شرایط-پناهندگی-برای-افغانها-از-طرف-کشورهای-غربی-25970841.html
نگاهی بر دشوارشدن شرایط پناهندگی برای افغانها از طرف کشورهای غربی
نگاهی بر دشوارشدن شرایط پناهندگی برای افغانها از طرف کشورهای غربی
اسپوتنیک افغانستان
سیاست‌های آلمان، بریتانیا و ایالات متحده امریکا در قبال شهروندان افغانستان طی چند سال اخیر مسیری کاملاً معکوس را طی کرده‌اند. 01.10.2026, اسپوتنیک افغانستان
2026-10-01T17:17+0430
2026-10-01T17:17+0430
2026-10-01T17:17+0430
تحلیل و مقالات
افغانستان
جهان
https://cdn1.img.sputnik.af/img/07ea/0a/01/25970827_0:0:2756:1551_1920x0_80_0_0_2fdc1c32831cf6d8c2a6d433127a92f8.jpg
در اگست ۲۰۲۱، با سقوط حکومت پیشین در افغانستان و خروج نیروهای امریکایی، حدود ۱۹۰ هزار شهروند افغانستان موفق شدند به ایالات متحده منتقل شوند و آلمان نیز برنامه‌های گسترده‌ای برای پذیرش کارکنان محلی و افراد در معرض خطر راه‌اندازی کرد. با این حال، تنها چند سال بعد، این مسیرهای حمایتی به‌طور نظام‌مند محدود شده‌اند.یک: ایالات متحده امریکا — از "عملیات خوش‌آمدگویی متحدان" تا ممنوعیت سفردولت جو بایدن پس از خروج از افغانستان، حفاظت از افغانها را به‌عنوان "تعهد اخلاقی و استراتیژیک" معرفی کرد و از طریق "عملیات خوش‌آمدگویی متحدان" نزدیک به ۱۹۰ هزار افغان را عمدتاً با وضعیت "آزادی بشردوستانه" اسکان داد. اما با آغاز دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ در جنوری ۲۰۲۵، سیاست امریکا به‌طور بنیادین تغییر کرد.ترامپ در نخستین روز کاری خود، فرمانی را امضا کرد که تمامی فرآیندهای پناهندگی را به‌طور نامحدود متوقف ساخت. این تصمیم مستقیماً حدود ۴۰ هزار افغان را که در حال طی مراحل اسکان مجدد بودند، از جمله بیش از ۱۶۰۰ نفری که مجوز سفر دریافت کرده بودند، تحت تأثیر قرار داد.سهمیه پذیرش پناهندگان برای سال مالی ۲۰۲۶ به ۷۵۰۰ نفر کاهش یافت و از اکتوبر ۲۰۲۵ تنها ۳ پناهجوی افغان پذیرفته شده‌اند. این در حالی است که در دوره بایدن حدود ۱۰۰ هزار افغان پناهندگی دریافت کرده بودند.دو: آلمان — از پذیرش گسترده تا اخراج و لغو تعهداتآلمان در سال‌های نخست پس از سقوط کابل، سیاستی نسبتاً پذیرنده اتخاذ کرد. تا اپریل ۲۰۲۵، حدود ۴۰۰۰ کارمند محلی سابق و نزدیک به ۱۵۰۰۰ نفر از اعضای خانواده‌های آنان در آلمان پذیرفته شدند.اما در اگست ۲۰۲۴، آلمان به‌عنوان نخستین کشور اروپایی، ۲۸ شهروند افغانستان را که به جرایم سنگین محکوم شده بودن، از طریق قطر به کابل اخراج کرد. در سال ۲۰۲۴، بیش از ۱۳۶۰ پناهجوی افغان از آلمان اخراج شدند که افزایش حدود ۲۰ درصدی نسبت به سال ۲۰۲۳ را نشان می‌دهد.در جولای ۲۰۲۵ هشتاد و یک افغان دیگر نیز اخراج شدند و در سال ۲۰۲۶، برای نخستین بار یک شهروند افغانستان بدون سابقه کیفری نیز اخراج شد.سه: بریتانیا - بستن طرح‌های اسکان مجدد و روآوردن به مسیرهای محدودبریتانیا پس از سقوط کابل دو طرح اصلی ایجاد کرد: طرح جابجایی و کمک به افغانها (ARAP) برای کارکنان محلی سابق و طرح اسکان شهروندان افغان (ACRS) برای افراد آسیب‌پذیر. در مجموع، حدود ۳۸ هزار افغان بین اپریل ۲۰۲۱ و دسمبر ۲۰۲۵ از طریق این طرح‌ها وارد بریتانیا شدند.اما در اول جولای ۲۰۲۵، دولت بریتانیا به‌طور ناگهانی اعلام کرد که هر دو طرح ARAP و ACRS را به روی درخواست‌های جدید می‌بندد. سه روز بعد، در ۴ جولای، طرح مسیر پاسخ افغانستان (ARR) نیز تعطیل شد.از یک سو، تعهدات اخلاقی و استراتیژیک نسبت به متحدانی که در جریان دو دهه حضور نظامی غرب در افغانستان جان خود را به خطر انداختند، به‌سرعت به فراموشی سپرده شده است. از سوی دیگر، ملاحظات امنیتی داخلی، فشار سیاسی راست افراطی و بن‌بست دیپلماتیک با حکومت فعلی افغانستان، فضای سیاست‌گذاری را به سمت محدودسازی شدید مسیرهای قانونی سوق داده است.
https://sputnik.af/20260423/23738827.html
https://sputnik.af/20260622/24612733.html
https://sputnik.af/20260519/24097014.html
اسپوتنیک افغانستان
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
2026
اسپوتنیک افغانستان
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
خبرها
da_DA
اسپوتنیک افغانستان
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
اسپوتنیک افغانستان
feedback.me@sputniknews.com
+74956456601
MIA „Rossiya Segodnya“
تحلیل و مقالات, افغانستان, جهان
تحلیل و مقالات, افغانستان, جهان
نگاهی بر دشوارشدن شرایط پناهندگی برای افغانها از طرف کشورهای غربی
سیاست‌های آلمان، بریتانیا و ایالات متحده امریکا در قبال شهروندان افغانستان طی چند سال اخیر مسیری کاملاً معکوس را طی کرده‌اند.
در اگست ۲۰۲۱، با سقوط حکومت پیشین در افغانستان و خروج نیروهای امریکایی، حدود ۱۹۰ هزار شهروند افغانستان موفق شدند به ایالات متحده منتقل شوند و آلمان نیز برنامه‌های گسترده‌ای برای پذیرش کارکنان محلی و افراد در معرض خطر راه‌اندازی کرد. با این حال، تنها چند سال بعد، این مسیرهای حمایتی به‌طور نظام‌مند محدود شده‌اند.
یک: ایالات متحده امریکا — از "عملیات خوش‌آمدگویی متحدان" تا ممنوعیت سفر
دولت جو بایدن پس از خروج از افغانستان، حفاظت از افغانها را به‌عنوان "تعهد اخلاقی و استراتیژیک" معرفی کرد و از طریق "عملیات خوش‌آمدگویی متحدان" نزدیک به ۱۹۰ هزار افغان را عمدتاً با وضعیت "آزادی بشردوستانه" اسکان داد. اما با آغاز دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ در جنوری ۲۰۲۵، سیاست امریکا به‌طور بنیادین تغییر کرد.
ترامپ در نخستین روز کاری خود، فرمانی را امضا کرد که تمامی فرآیندهای پناهندگی را به‌طور نامحدود متوقف ساخت. این تصمیم مستقیماً حدود ۴۰ هزار افغان را که در حال طی مراحل اسکان مجدد بودند، از جمله بیش از ۱۶۰۰ نفری که مجوز سفر دریافت کرده بودند، تحت تأثیر قرار داد.
سهمیه پذیرش پناهندگان برای سال مالی ۲۰۲۶ به ۷۵۰۰ نفر کاهش یافت و از اکتوبر ۲۰۲۵ تنها ۳ پناهجوی افغان پذیرفته شده‌اند. این در حالی است که در دوره بایدن حدود ۱۰۰ هزار افغان پناهندگی دریافت کرده بودند.
دو: آلمان — از پذیرش گسترده تا اخراج و لغو تعهدات
آلمان در سال‌های نخست پس از سقوط کابل، سیاستی نسبتاً پذیرنده اتخاذ کرد. تا اپریل ۲۰۲۵، حدود ۴۰۰۰ کارمند محلی سابق و نزدیک به ۱۵۰۰۰ نفر از اعضای خانواده‌های آنان در آلمان پذیرفته شدند.
اما در اگست ۲۰۲۴، آلمان به‌عنوان نخستین کشور اروپایی، ۲۸ شهروند افغانستان را که به جرایم سنگین محکوم شده بودن، از طریق قطر به کابل اخراج کرد. در سال ۲۰۲۴، بیش از ۱۳۶۰ پناهجوی افغان از آلمان اخراج شدند که افزایش حدود ۲۰ درصدی نسبت به سال ۲۰۲۳ را نشان می‌دهد.
در جولای ۲۰۲۵ هشتاد و یک افغان دیگر نیز اخراج شدند و در سال ۲۰۲۶، برای نخستین بار یک شهروند افغانستان بدون سابقه کیفری نیز اخراج شد.
سه: بریتانیا - بستن طرح‌های اسکان مجدد و روآوردن به مسیرهای محدود
بریتانیا پس از سقوط کابل دو طرح اصلی ایجاد کرد: طرح جابجایی و کمک به افغانها (ARAP) برای کارکنان محلی سابق و طرح اسکان شهروندان افغان (ACRS) برای افراد آسیب‌پذیر. در مجموع، حدود ۳۸ هزار افغان بین اپریل ۲۰۲۱ و دسمبر ۲۰۲۵ از طریق این طرح‌ها وارد بریتانیا شدند.
اما در اول جولای ۲۰۲۵، دولت بریتانیا به‌طور ناگهانی اعلام کرد که هر دو طرح ARAP و ACRS را به روی درخواست‌های جدید می‌بندد. سه روز بعد، در ۴ جولای، طرح مسیر پاسخ افغانستان (ARR) نیز تعطیل شد.
از یک سو، تعهدات اخلاقی و استراتیژیک نسبت به متحدانی که در جریان دو دهه حضور نظامی غرب در افغانستان جان خود را به خطر انداختند، به‌سرعت به فراموشی سپرده شده است. از سوی دیگر، ملاحظات امنیتی داخلی، فشار سیاسی راست افراطی و بن‌بست دیپلماتیک با حکومت فعلی افغانستان، فضای سیاست‌گذاری را به سمت محدودسازی شدید مسیرهای قانونی سوق داده است.
