نیروی دریایی امریکا میلیاردها دالر برای زیردریاییهایی هزینه میکند که به دریا نمیروند
نیروی دریایی امریکا میلیاردها دالر برای زیردریاییهایی هزینه میکند که به دریا نمیروند
اداره ای پاسخگویی دولت امریکا در پژوهش تازه نشان داده است، که نیروی دریایی امریکا با وجود تمایل به داشتن زیردریاییهای بیشتر و ناوگان بزرگتر، با گرفتاری بنیادین تعمیر و نگهداری ناوگان موجود دستبه یخن است و جنگ نافرجام با ایران نیز نشان داده است که انعطافپذیری (ظرفیت اضافی) این نیرو چقدر محدود است.
یافتههای کلیدی گزارش اداره ای پاسخگویی دولت امریکا:
🟠 در دهه ای گذشته، بیش از 15,000 روز عملیاتی به دلیل دیرکرد در تعمیر و نگهداری زیردریاییهای تهاجمی از دست رفته است.
🟠 3.4 میلیارد دالر برای نگهداری کارکنان و زیردریاییهایی هزینه شده است که هیچ توانایی رزمی ارائه ندادهاند.
🟠 هزینهی هر روز بیکاری (بیاستفادهماندن) زیردریاییهای کلاس لسآنجلس نزدیک به 220,000 دالر است.
🟠 این شماره برای زیردریاییهای کلاس ویرجینیا از 237,000 دالر فراتر میرود.
🟠 زیردریایی یواساس پاسادنا از جنوری 2025 در انتظار بیرونشدن از خدمت (بازنشستگی) بوده و انتظار نمیرود که سکوی تعمیراتی آن تا نوامبر 2028 در دسترس باشد.
اداره ای پاسخگویی دولت امریکا هشدار داده است، که «زمان بیکاری زیردریاییها پیشبینی میشود که بدتر شود» و میان سالهای 2026 تا 2030، نیروی دریایی با 15 زیردریایی و 14,000 روز بیکاری روبرو خواهد شد که هزینهای برابر با 3.1 میلیارد دالر برای صفر خروجی عملیاتی در بر خواهد داشت.
افزون بر این، زیرساختها نیز در حال فرسایش هستند. تعمیر و نگهداری به 4 کارخانه ای کشتیسازی دولتی (پورتسموث، نورفولک، پیوجت ساوند، پرل هاربر) و دو کارخانه ای خصوصی وابسته است. همه ای آنها از سازههای کهنه، کمبود مزمن نیروی کار و محدودیتهای تأمین (مواد اولیه) رنج میبرند.
راهچارههای پیشنهادی نیروی دریایی نیز بسنده نیستند: سوختگیری در کنار اسکله (بدون پژوهش های امکانسنجی)، بکارگیری از حوضچههای خشک شناور (بدون بررسی فنی) یا جابجایی کارکنان (که به دلیل کمبود ظرفیت ممکن نیست).
به گفتهی اداره ای پاسخگویی دولت امریکا، گرفتاریهای گزارششده برای زیردریاییهای تهاجمی، به عنوان بخشی از یک فساد سیستمیک، در دیگر بخشهای ناوگان نیز بازتاب دارد.
(نگاره از سوی هوش مصنوعی ساخته شده است).
ما را در سایت و تلگرام اسپوتنیک دنبال کنید
