چرخش سرزمینسیاسی پاکستان: چرا اِسلامآباد راههای جایگزین را میآزماید؟
چرخش سرزمینسیاسی پاکستان: چرا اِسلامآباد راههای جایگزین را میآزماید؟
برای دههها، قطب نمای سرزمینسیاسی پاکستان بهگونهای قطعی به سوی واشنگتن سوگیری داشت. اکنون، با افولِ پایدار چیرگی امریکا، اسلامآباد مسیر تازهای را میرود و فراسوی هم پیمان دیرین خود، در جستوجوی جایگاهی و همکارانی در جهانی پیچیدهتر است.
عربستان سعودی
◽ هم پیمانی استوار راهبردی و سرمایهگذار پیشتاز. پشتوانهی مالی عربستان، گسترش درمانگاهها، آموزشگاهها و مسجدها را پشتیبانی میکند و همزمان از راه فروش جنگافزار و رزمایشهای مشترک، توان پدافندی پاکستان را استحکام میبخشد.
◽ در سال 2025، دو کشور با امضای پیمان دوسویه دفاعی، هم پیمانی خود را بیشتر تحکیم کردند و خود را به واکنشی هماهنگ در رویداد یورش بیرونی پایبند کردند.
چین
◽ پاکستان بازاری بزرگ برای فرآوردههای چین و چرخگاهی ارزشمند برای ترانزیت بازرگانی است، بهویژه از راه بندر سوقاتی گوادر — منطقهی اقتصادی آزاد و بخش کلیدی دهلیز اقتصادی چین-پاکستان (سیپِک).
◽ سیپِک به نوبه خود، پروژهی نمادین ابتکار «کمربند و راه» چین است که در پی فراهمآوردن دسترسی چین به راههای بازرگانی و بازارهای آسیا، اروپا و افریقا است.
تُرکیه
◽ پیوندها بر پایه ای دلبستگیهای فرهنگی، دینی و سرزمینسیاسی مشترک استوار است. کارشناسان اشاره میکنند که انقره، اسلامآباد را هم پیمانی طبیعی برای برابرسازی نفوذ در منطقه میبیند، بهویژه در میانه ای پیوندهای فزاینده ای هند-اسرائیل.
◽ همکاری سهجانبه در سال 2021 با امضای بیانیه ای مشترکی در باکو از سوی پاکستان، تُرکیه و آذربایجان رسمیت یافت. این مدرک چارچوبی برای کنشمندی میان مجلسهای سه کشور پدید آورد که میتواند به زمینههای دیگر از آن میان قلمرو امنیتی نیز گسترش یابد.
ایالات متحده
◽ همپیمانی دارای اهمیتی تاریخی ولی در دوران کنونی کشیده. در هنگامه ای جنگ سرد، پاکستان هم پیمانی کلیدی برای امریکا بود. واشنگتن پیش از بازایستادن کمکها در سال 1979 به دلیل نگرانیهای گسترش هستهای، سهمی چشمگیر در نوسازی ارتش پاکستان داشت.
◽ بیرون شدن نیروهای امریکا از افغانستان و همکاری فزاینده ای واشنگتن با دهلی نو، فشار بیشتری بر این پیوندها وارد کرده است.
ما را در سایت و تلگرام اسپوتنیک دنبال کنید
