روسان از امریکایان در مسایل عشق ورزیدن در فضا و تجربه باردارساختن پیش شده اند

لیزه کلیئین (Lisa Kleine) در مقاله منتشره در نشریه «Focus»، چاپ آلمان می نویسد، بسیاری ها شنیده اند که در فضا چگونه غذا صرف میکنند و چگونه غسل میکنند. ولی مساله عشق چگونه است؟ اولریخ والتیر (Ulrich Walter) که خود در داخل سفینه «کولمبیا» («Columbia») قرار داشت در مصاحبه با FOCUS Online معلومات میدهد که آیا عشق ورزیدن و حقایق دلچسپ دیگر راجع به زندگی ستاره شناسان در فضا وجود داشتند یا خیر.
در بسیاری ماموریت های فضایی هم مردان و هم زنان شرکت می ورزند. این زمینه بسیار خوبی برای حدسیات در این باره بدست میدهد: آیا بین آنها عشق در فضا وجود داشت یا خیر؟ و آیا این کار اصلاً در شرایط بی وزنی امکان پذیر است یا نه؟ این یکی از مسایل راجع به پروازهای فضایی است که در خفا، شاید، باعث نگرانی خاص جامعه میگردد و ممکن، یکی از مسایل بسیار مهم در زمینه معلومات راجع به پروازهای طولانی فضایی، بطور مثال، پرواز به مریخ، محسوب میشود.
اولریخ والتیر میتواند به آن پاسخ دهد. والتیر — یکی از 11 آلمانی است که به فضا پرواز نموده است. در سال 1993 او برای اولین بار در داخل سفینه شاتل «Columbia» رهسپار پرواز ده روزه فضایی گردید. در حال حاضر، او که در رشته فزیک تخصص دارد، به صفت پروفیسور تخنیک هوایی و فضایی در پوهنتون تخنیکی مونشن کار میکند.
«عشق در فضا قبلاً وجود داشت»
والتیر حقیقت را در مصاحبه با FOCUS Online بیان میکند:«آری، عشق در فضا وجود داشت». ولی این کار را امریکا آزمایش نکرده.
والتیر میگوید:«امریکایان یک اندازه جدی و مدمغ اند. با اطمینان صد در صد میتوان گفت که آنها هیچگاهی عشق در فضا نداشتند». و این باوجود آن که چنین تجربه مستقیماً از طرف ناسا پیشنهاد شده بود. آنها در نتیجه زن و شوهر را به فضا فرستاند. مارک لی (Mark Lee) و ژین دیویس (Jan Davis) در سال 1992 در داخل سفینه شاتل طی ماموریت STS-47 قرار داشتند، ولی عشق بین آنها، به احتمال زیاد، وجود نداشت، در این باره والتیر در موسم نو فلم مستند Spacetime در تلویزیون N24 معلومات میدهد که نمایش آن در تاریخ 17 اکتوبر آغاز شده است.
متخصصین ناسا بر آن نظارت میکردند، تا زن و شوهر باید در دو وقت کار مختلف طوری از هم جدا گردند، وقتیکه یکی خواب بود، زوج دیگر بیدار بود و کار میکرد و برعکس.
عقیده برآنست که روسان این کار را آزمایش کرده اند
والتیر توضیح داد:«ناسا به حساب وجوه دولتی تمویل میشود». آنها به این اهمیت زیاد میدهند، تا هیچ چیزی مشابه رخ ندهد. ولی برعلاوه آنها روسان نیز وجود دارند و آنها، طبق گفته والتیر، عشق ورزیدن در فضا را آزمایش کرده اند.
در سال 1982 سویتلانا ساویتسکایا 34 ساله برای هشت روز در داخل ستیشن مداری «سالیوت-7» عازم فضا گردید. در آنجا دو فضانورد عمله هیات طویل المدت فضایی منتظر بودند. والتیر در کتاب منتشره اخیر خود تحت عنوان « سفر دوزخی از لابلای زمان و مکان» («Höllenritt durch Raum und Zeit») می نویسد، این بازدید ره با اطمینان کامل میتوان به مثابه اولین تلاش باردارساختن بررسی کرد. این مساله را، در نهایت امر، آنگاه بارها دوکتور روس دسته فضانوردان تائید میکرد. «ولی طفل بعد از این تجربه بوجود نیامد».
عشق مانند دلفین ها
والتیر میگوید،عملیه تناسلی در شرایط بی وزنی کار ساده نیست. دو طریقه برای انجام این کار وجود دارد. برای آن که فضانوردان در شرایط بی وزنی از همدیگر جدا نه پرند، اولاً، باید نقطه اتکایی را محکم بگیرند. دوم اینکه، باید از مثال دلفین ها پیروی نمایند. دلفین ها اکثرا، این عملیه را بصورت دسته جمعی انجام میدهند. دو دلفین مصروف انجام عملیه می باشند و دلفین سومی به آنها کمک میکند، تا آنها از هم جدا نشوند.
والتیر معلومات داد، در نتیجه میتوان گفت که در ستشن بین المللی فضایی دقیقاً عشق ورزیدن وجود داشته نمی تواند:«هیچ محل خارج از کنترول در آنجا وجود ندارد و در هرگوشته کمره ها نصب شده اند».
فضانوردان اکثراً بد میخوابند
خوابیدن در شرایط بی وزنی نیز کار ساده نیست، به خاطر که فضانوردان دراز نمی کشند، بلکه در هوا بصورت معلق قرار دارند. «این پرابلم روانی است»، والتیر در مصاحبه با FOCUS Online معلومات میدهد، به خاطر که احساس مصوونیت وجود ندارد.
معمولاً کمپل مسترح بر بدن این احساس مصوونیت را میدهد. ولی در شرایط بی وزنی چنین چیزی هیچ وجود دارد. والتیر تشریح میکند:«احساس بوجود می آید که در برابر انظار تمام جهان خوابیده یی». از همینرو فضانوردان اکثراً بد می خوابند و طوریکه کارشناسان میگویند، از داروهای خواب آور استفاده میکنند.
این کار را نمای حیرت انگیز زمین از بالا جبران میکند. هر 90 دقیقه آفتاب بالا میشود و سر از نو غروب میکند. نما از بالا کاملاً دیگر است:« اگر از کلکینچه دیده شود، پس هیچگونه گنبد نیلگون آسمانی وجود ندارد». اگر نه به جهت زمین، بلکه به سوی فضا نظر انداخته شود، پس عمده — تاریکی عمیق — دیده میشود.